استقبال از بهار به سبک خودم!

هر سال که می گذره مفهوم تدارکات قبل از عید برام کمرنگ تر می شه ...نه اینکه نفس این سنت معنی و مفهومش رو برام از دست داده باشه ...شاید بخاطر اینکه هر سال که می گذره به دنبال مفهوم واقعی آرامش می گردم و حداقل سعی کردم این روزا دور از هیاهو وشلوغی به استقبال سال جدید برم.امروز رو هیچ وقت فراموش نمی کنم بعد از چند ساعت کافه نشینی با دوستان  و البته غافلگیری دیدن دوستی  بعد از یکسال یکی از بهترین روزهای سال 89 رو  رقم زد.امسال رو دوست داشتم با تمام اتفاقات خوب و بدش و با تمام آدم هایی که روزهایی خوبی رو به من هدیه کردند.بی صبرانه منتظر سال جدیدم...

اعتماد

یادمه آخرین باری که از یه بی اعتمادی عمیق و احساس بی تفاوتی نسبت به آدم های دورو برت حرف می زدی تو هیاهوی غلیان احساساتت به حرف هات فکر می کردم و مدام از خودم می پرسیدم که چقدر خوبه که بشه احساس اعتماد کردن رو درآدمی مثل تو دوباره بیدار کرد!آره تو اعتماد کردی به منی که روزی احساسی بدتر از تو رو تجربه کردم.خوشحالم که این روزا کنارتم و یه عالمه نقشه بزرگ تو ذهن هر دومونه...

شاهکار تازه ای از اصغر فرهادی

 

دیشب کار جدید اصغر فرهادی "جدایی نادر از سیمین "رو دیدیم.فیلمی که مثل سایر کار های فرهادی با روایت قصه ای ساده و در عین حال پر از تعلیق تا آخر ادم روی صندلی میخکوبت می کنه.بازی زیبای شهاب حسینی و ساره بیات از نقاط قوت فیلمه و البته فیلمبرداری متفاوت محمود کلاری که بیش از 90 درصد فیلمبرداری این کار رو رو دست انجام داده بود و مهمتر از همه میزانسن های زیبای فرهادی خصوصا تو سکانس آخر بی نظیر بود.

به جرئت می تونم  ساخته جدید اصغر فرهادی رو پدیده جشنواره خطاب کنم چرا که با تیز هوشی بسیار سلیقه مخاطبش رو می شناسه وفکر می کنم انقدر هنوز تحت تاثیر این فیلم هستم که به درستی نمی تونم  به تمام ریزه کاری های فیلم اشاره کنم . دلم می خواد این فیلم رو چندین چند بار ببینم.

 

بازم جشنواره ...

با اینکه فقط سه روز از جشنواره فیلم فجر می گذره اما خستگی کار تو ستاد خبری جشنواره باور نکردنیه!از اونجایی که تا قبل از جشنواره فیلم فجر با توجه به جرح و تعدیل هایی که دچار بعضی فیلم ها شد به کیفیت فیلم ها خوش بین نبودم ، اما تو همین چند روز با دیدن ۲-1فیلم خوب حسابی غافلگیرم شدم.دیروز فیلم "سیزده 59"ساخته سامان سالور رو دیدم.فیلمی که با خوندن یک روایت یک خطی از فیلم تا قبل از دیدنش حدس می زدم باید کار متفاوتی باشه (یک جانباز در جبهه های جنگ دچار حادثه می شود و به کما می رود و بعد از چندین سال از کما خارج می شود ومشکلاتی برایش ایجاد می شود) به جرئت می تونم بگم تو یک ربع اول فیلم، فیلمبرداری بی نظیرمسعود سلامی غافلگیرم کرد حرکت دوربین و نوع قاب بندی هایی که انتخاب شده بود بسیار حرفه ای بود .اما نکته بعدی جدا از کارگردانی خوب سالور بازی بازیگران و انتخاب خوب انها بود .بازی پرویز پرستویی (سید جلال )وقتی بعد از چندین سال از کما بیرون میاد و بلند یا حسین می گه از سکانس های بسیار خوب این فیلمه یا وقتی از بیمارستان فرار می کنه و تو اتوبان های شهری که باهاشون غریبه است راه می ره بسیار لحظه های خوبیه .همینطور دیالوگ هایی که تو سکانس های اخر از زبون تک تک هم رزم هاش گفته می شه و اقرار می کنن که به هیچ وجه فکر نمی کردن بعد از جنگ انقدر همه چیز عوض بشه و بعضی هاشون انقدر از آرمان هاشون فاصله بگیرن."سیزده 59" از نگاه من فیلم بسیار خاص و تاثیر گذاری است .فیلمی که به راحتی  می توان تغییر نگاه سالور را در فیلمسازی متوجه شد .اینکه چقدر می شه به سینمای ایران امیدوار بود با دیدن این قبیل فیلم ها...

...

هیچ چیز کسل کننده تر از این نیست که بخاطر امتحان ها مجبوری یکسری  از کار های روتین زندگیتو تعطیل کنی مثل این روزای من...

مصاحبه با الهه رضایی یکی از خاطره انگیزترین مصاحبه های دوران کاریم بود در طول این گفتگو ری اکشن های همکارام  در برخورد با این چهره نوستالژیک دوران کودکی از هر اتفاقی با مزه تر بود .

لینک مصاحبه اینجاست دوست داشتید بخونید...

http://www.khabaronline.ir/news-121474.aspx

وقتشه

تقویم دیواری اتاق و خط های قرمزی که شماره روز ها و لحظه های سفر اجباری تو رو حک کردن بهم می گن وقت اومدنت نزدیکه ...

یه عالمه حرف نگفته و بغض هایی که فقط تو ازشون سر در میاری انتظارتو می کشه...

این روزا احساس خوبی دارم.احساس آرامشی که فعلا با هیچ چیز عوضش نمی کنم.

خوشحالم که بالاخره فکر برگزاری جشنواره ای برای تجلیل از بزرگان طنز سینمای ایران عملی شد و دیشب این اتفاق به یاد موندنی رو جشن گرفتیم .

حضور و حمایت و انرژی مثبت بازیگرای بزرگ سینما و تلویزیون برای ادامه این جشنواره خستگی رو از تن هممون درآورد.

 یه تصویربه یاد موندنی از این جشن تا ابد تو حافظه تصویری من ثبت خواهد شد و اون لبخند رضایت و اشک خوشحالی محمد ورشوچی دوست داشتنیه...

 

 

بگذار که فراموش کنم

که تو چه هستی ٬جز یک لحظه ٬یک لحظه که چشمان مرا می گشاید در برهوت آگاهی؟

بگذار که فراموش کنم...

(فروغ فرخزاد)

 

!خود زنی

ارتباط مسالمت آمیز همراه با احساس بی اعتمادی مسئله وحشتناکی که چند روزیه ذهنمو درگیر کرده.

وقتی خوب به دور و برم نگاه می کنم ٬می بینم کم نیستن آدمایی که با همین احساس تو رابطه ای دست و پا می زنن و بیخودی اصرار به ادامه چنین رابطه ی بیماری دارن.

این اتفاق برای من تو ارتباط های کاریم غیر قابل تحمل می شه  و چقدر بده گاهی مجبور به تحمل کردن واقیعاتی هستیم که به هیچ وجه نمی تونیم تغییرش بدیم!

این روزا نمی تونم بین چیزایی که می شنوم و می بینم ارتباط برقرار کنم

سردر گمی عجیبیه...

 

راستی دوستانی که مصاحبه نیما نادری رو در خواست کردند می تونن در ادامه مطلب این مصاحبه رو بخونن.

اضافه شده:لینک مصاحبه من با حسین محجوب بازیگر نقش (ملک منصور)

http://www.khabaronline.ir/news-96734.aspx

ادامه نوشته

اتفاق ویژه

 

چند روزیه بحث حضور فیلم سینمایی "بدرود بغداد"در بزرگترین اتفاق سینمایی جهان آکادمی اسکار حرف و حدیث های زیادی رو به وجود آورده.

خاطرم هست سال گذشته تو اوج برگزاری جشنواره فیلم فجر بسیاری از منتقدین از این فیلم به عنوان اتفاق ویژه جشنواره صحبت می کردنند و حداقل به عنوان یه مخاطب می تونم بگم اتفاق ویژه بهترین تعبیر برای اولین ساخته بلند مهدی نادری است

هر چند که نوشتن در مورد ویژگی ها یا کاستی های فیلم قبل از اکران عمومی  چندان معمول و مرسوم نیست.اما از نگاه من چند ویژگی خاص این فیلم ٬می تونه توجیه حضور در کنار سایر آثار راه یافته به اسکار رو داشته باشه. اولین نکته کارگردانی  و نوع بازی گرفتن کارگردان در این کاره. گمون می کنم وسواس زیاد نادری در استفاده از لهجه ها خصوصا لهجه آمریکایی و عربی یکی از وجوه تمایز این اثر سینمایی است. تسلط پانته آ بهرام به لهجه عربی در این فیلم بازی متفاوتی رو از اون به نمایش گذاشته .

نکته بعدی که حس می کنم تمام طول فیلم مخاطب رو درگیر می کنه نوع قاب بندی و فیلمبرداری منحصر به فرد تورج اصلانی است.تکنیک بالای فیلمبرداری در سکانس های ابتدای زیبایی فیلم رو چند برابر می کنه. خصوصا اینکه پایان فیلم هم تا حدی از کلیشه های رایج سینمای ایران دوره. اما قطعا این فیلم هم کاستی های خاص خودش رو داره.حداقل تصور می کنم این فیلم به لحاظ تکنیکی و تا حدی غیر بومی بودنش قابلیت حضور در عرصه های بین المللی رو داره. اینکه  تا امروز "بدرود بغداد" فاقد برخی قوانین حضور در مراسم اسکار هست   کاملا منطقی است .اما فکر می کنم با ساخت چنین فیلم هایی  می تونیم امیدوار باشیم که تا رسیدن به استاندارهای جهانی  فیلم سازی فاصله  زیادی نداریم.

 

 اضافه شده: لینک مصاحبه من با محمد مهدی عسگر پور درباره "جشن خانه سینما"

http://www.khabaronline.ir/news-95263.aspx

مصاحبه من با حامد بهداد

من دیده می شوم چون تماشایی هستم

 

 

ادامه نوشته