چند روزیه بحث حضور فیلم سینمایی "بدرود بغداد"در بزرگترین اتفاق سینمایی جهان آکادمی اسکار حرف و حدیث های زیادی رو به وجود آورده.
خاطرم هست سال گذشته تو اوج برگزاری جشنواره فیلم فجر بسیاری از منتقدین از این فیلم به عنوان اتفاق ویژه جشنواره صحبت می کردنند و حداقل به عنوان یه مخاطب می تونم بگم اتفاق ویژه بهترین تعبیر برای اولین ساخته بلند مهدی نادری است
هر چند که نوشتن در مورد ویژگی ها یا کاستی های فیلم قبل از اکران عمومی چندان معمول و مرسوم نیست.اما از نگاه من چند ویژگی خاص این فیلم ٬می تونه توجیه حضور در کنار سایر آثار راه یافته به اسکار رو داشته باشه. اولین نکته کارگردانی و نوع بازی گرفتن کارگردان در این کاره. گمون می کنم وسواس زیاد نادری در استفاده از لهجه ها خصوصا لهجه آمریکایی و عربی یکی از وجوه تمایز این اثر سینمایی است. تسلط پانته آ بهرام به لهجه عربی در این فیلم بازی متفاوتی رو از اون به نمایش گذاشته .
نکته بعدی که حس می کنم تمام طول فیلم مخاطب رو درگیر می کنه نوع قاب بندی و فیلمبرداری منحصر به فرد تورج اصلانی است.تکنیک بالای فیلمبرداری در سکانس های ابتدای زیبایی فیلم رو چند برابر می کنه. خصوصا اینکه پایان فیلم هم تا حدی از کلیشه های رایج سینمای ایران دوره. اما قطعا این فیلم هم کاستی های خاص خودش رو داره.حداقل تصور می کنم این فیلم به لحاظ تکنیکی و تا حدی غیر بومی بودنش قابلیت حضور در عرصه های بین المللی رو داره. اینکه تا امروز "بدرود بغداد" فاقد برخی قوانین حضور در مراسم اسکار هست کاملا منطقی است .اما فکر می کنم با ساخت چنین فیلم هایی می تونیم امیدوار باشیم که تا رسیدن به استاندارهای جهانی فیلم سازی فاصله زیادی نداریم.
اضافه شده: لینک مصاحبه من با محمد مهدی عسگر پور درباره "جشن خانه سینما"
http://www.khabaronline.ir/news-95263.aspx