منتظرم...

 

بی صبرانه منتظر پخش ساخته جدید حسن فتحی "در مسیر زاینده رود " هستم. به چند دلیل...

دلیل اول کارگردانی منحصر به فرد  حسن فتحی که همیشه دوسش دارم.

 دومیش اینکه من عاشق قلم علیرضا نادری هستم و این سومین تجربه نادری با فتحی بعد از سریال های دوست داشتنی من یعنی "میوه ممنوعه "و "اشک ها و لبخند ها" است و مطمئنم این بار هم یه شاهکاره دیگه خلق کرده.

سومیش حضور دوست بی نظیرم نیما نادری تو این سریاله که به نوعی اولین حضور حرفه ایش رو تو تلویزیون تجربه می کنه . نیما تا قبل از این نشون داده که مثل پدرش فیلمنامه نویسه قابلیه. امیدوارم که زحماتش برای در آوردن نقش (شاهرخ ) دیده بشه.

لینک مصاحبه من با سعید نعمت الله نویسنده سریال "زیر هشت "

http://www.khabaronline.ir/news-82683.aspx

می توان همیشه درخشید

چند روز پیش بود که برای گزارش از پشت صحنه فیلم "پرتقال خونی "که در حال حاضر فیلمبرداری اون تموم شده و برای جشنواره فیلم فجر اماده می شه به یکی از لوکیشن این فیلم رفتم . جدا از مسئله بازیگری که در نهایت باید دید که سیروس الوند چه بازی هایی رو از حامد بهداد٬ نیوشا ضیغمی و فریبرز عرب نیا گرفته با فیلمنامه ای که از پیمان عباسی خوندم گمان می کنم باید منتظر یک فیلم خوب از سیروس الوند باشیم. بهر حال اتفاق خوشایند برای من سر لوکیشن این فیلم دیدن "محمود کلاری" بود .فیلمبرداری که همیشه بخاطر ظرافت ها و خلاقیت هایی که در کارش اعمال می کنه جزو فیلمبردارهایی که همیشه شیوه کاریش رو ستایش می کنم و فرصتی دست داد تا کلی سوال پیچش کنم . برام جالبه که هنوزمحمود کلاری خودش رو یه عکاس می دونه اینکه تو حرف هاش تاکید می کنه که اساسا نگاه و ذهن عکاسی وقتی با فردی همراه می شه رفته رفته یک ساختاری در اندیشه فرد شکل می گیره که شامل  پیش بینی نور و کنتراست و خطوط است اینکه  چطور می شه این فاکتور ها  در یک ترکیب کنار هم قرار بگیره  ویک هارمونی رو بوجود بیاره که زیبایی شناسی شما رو عینی کنه و رازی در این دگرگونی  وجود داره بین انچه که ما در واقیعت می بینیم وتبدیل اون به یک عکس. وقتی این راز در ذهن شما کشف شد هر چه در فریم و تصویر مستطیلی که فرمت سینمایی رو تشکیل می ده کنار هم بگذارید جایگاه خودش رو پیدا می کنه و این تربیت ذهنی است که شخصیت کاری یک فیلمبردار رو شکل می ده.