یکی از اتفاقات خوب زندگی من اینکه یه جایی رو دارم که

بطور معجزه آسایی آرومم می کنه.

مثل زمانی که حس گنگ و مبهمی دست از سرم برنمی داره

یا وقتی که دلم تنهایی رو به روزمرگی های زندگی ترجیح میده.

اونوقته که زادگاه پدری میشه سرپناه دلتنگی های من...

خاک آبادان آرومم می کنه و حس میکنم خدا پیشم نشسته.

این آخر سالی هم سفر به کیش و آبادان سال پر سفر من رو تکمیل کرد.