یادمه یه روزی یکی از دوستای خوبم می گفت:

تو این دنیا هیچ چیز صددر صد نیست.از کسی نخواه که قول بده همیشه

کنارت باشه.فقط می تونیم از لحظاتی که کنار هم هستیم لذت ببریم و

فکر کنیم ممکنه فردایی در کار نباشه.

پذیرفتم و باورش کردم. به سبک و شیوه خاص خودش.

روزها گذشت و مهر پر خاطره من جاشو به آبان پاییزی داد

آبانی که روزها و لحظه هاش اصلا برام خوشایند نبود.

حالا این روزها اسم دوست خوب من با واژه (خیانت)همراه شده.

و این روزها دلیل ترس و نگرانی اون روزامو بیشتر درک می کنم.

اینکه فکر می کردم نکنه یه وقتی  روزهای قشنگ

من پایان بدی داشته باشه.